NAJWYŻSZA JAKOŚĆ LECZENIA Z SZACUNKU DLA PACJENTA

WSPOMNIENIA


 

Profesor Stanisław Leszczyński (1922 -2017)

Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej I i II kadencji samorządu lekarskiego, ceniony i szanowany lekarz, wspaniały człowiek, współtwórca odrodzonego samorządu lekarskiego, wieloletni Kierownik Zakładu Radiologii Wojewódzkiego Szpitala Zakaźnego w Warszawie, wspaniały lekarz i naukowiec.

 

Prof. Stanisław Leszczyński urodził  się 29 maja 1922 roku w Łodzi. Był trzecim z kolei dzieckiem dość zamożnej, patriotycznej polskiej rodziny, właściciela kamienicy i jednej z najbardziej znanych łódzkich położnych. Rodzina zamieszkiwała wśród społeczności żydowskiej na łódzkich Bałutach. Ojciec zginął w Powstaniu Warszawskim. Matka, Stanisława Leszczyńska wraz ze swoją córką, trafiły obozu Auschwitz-Birkenau. Była tam położną, ratowała rodzące się w obozie noworodki skazane na śmierć – jest błogosławioną. Swoje przeżycia z obozu opisała w książce “Raport położnej z Oświęcimia”. Zmarła 11 marca 1974 r. Imieniem Stanisławy Leszczyńskiej nazwano jedną z ulic w okolicach obozu w Oświęcimiu, od 1983 roku jest patronką  Krakowskiej Szkoły Położnych. W 1992 r. rozpoczął się jej proces beatyfikacyjny.

Podczas II wojny światowej Stanisław działał w konspiracji w Związku Jaszczurczym. Był kurierem, woził konspiracyjną prasę do Warszawy. Wielokrotnie uciekał śmierci spod kosy w zupełnie nieprawdopodobnych okolicznościach.  Czasem obce  osoby ratowały go w – wydawało by się- beznadziejnej sytuacji. Został aresztowany przez Gestapo, wraz z młodszym bratem został osadzony w obozie koncentracyjnym Mauthausen i Gűsen, gdzie przebywał do wyzwolenia w maju 1945 roku.

Po wojnie służył w wojsku. Z powodu pomyłki komisji poborowej został skierowany na Ziemie Odzyskane w charakterze radiologa, chociaż sam planował specjalizować się w kardiologii. Studia rozpoczął na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Poznaniu. Doktorat uzyskał w Akademii Medycznej w Łodzi, habilitację w Akademii Medycznej w Warszawie. W 1990 roku uzyskał tytuł naukowy profesora. Pracował w szpitalu wojskowym w Warszawie. Po 1956 roku został docentem i otrzymał zgodę na wyjazdy zagraniczne. Za odmowę pisania dla służb raportu z wyjazdu został usunięty ze szpitala na Szaserów. Trafił do Wojewódzkiego Szpitala Zakaźnego przy ulicy Wolskiej w Warszawie, w którym pracował aż do roku 2016.

Był współautorem „Leksykonu Radiologii”, redaktorem 3-tomowego podręcznika „Radiologii”, trzech monografii publikowanych w USA i redaktorem epokowego dzieła „Historia radiologii polskiej na tle radiologii światowej”. Zorganizował pierwszy kurs “Rezonansu Magnetycznego” dla 120 polskich radiologów, prowadzony przez wybitnych radiologów z USA. Był inicjatorem 8-tomowego podręcznika “Diagnostyki Obrazowej” dla radiologów. Był honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Radiologicznego, Rosyjskiego Towarzystwa Radiologicznego i Polskiego Towarzystwa Rezonansu Magnetycznego.

Otrzymał wiele nagród, odznaczeń i wyróżnień: W 1988 w USA nagrodę A. Jurzykowskiego. W Polsce: Medal W. Zawadowskiego, Odznaczenia “Meritus pro Medicis” i “Ku Chwale Lekarzy”, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski i Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Wielki Lekarz, człowiek o ogromnych talentach, rzadko spotykanej pracowitości i błyskotliwości. Przyjaciel ludzi, oddany swojemu zawodowi. Prowadził zdrowy, sportowy tryb życia, chodził po górach, jeździł na nartach, zwiedzał świat. Kochał chorych i muzykę – grał na cytrze, posiadał kolekcję cytr. Był człowiekiem niezmiernie skromnym, wymagającym od siebie i współpracowników, nagradzający mądrość, szlachetność i odpowiedzialność. Żył według łacińskiej maksymy: „Nam maximum ornamentum amicitiae tollit qui ex ea tollit verecundiam” ” – jeżeli dla kogoś moralność nie stanowi największego ideału, ten nie zasługiwał na Jego przyjaźń. Należał do elity intelektualnej i naukowej naszego kraju, Europy.

Zmarł 24 kwietnia 2017 roku, uroczystości pogrzebowe odbyły się 27 kwietnia 2017 r. w Kościele Św. Boromeusza na Starych Powązkach w Warszawie o godzinie 14:00.